Ο Νώε (εβραϊκά נוֹחַ, αραβικά نوح) ήταν ο δέκατος και τελευταίος πριν τον κατακλυσμό πατριάρχης των Εβραίων.
ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ ΗΤΑΝ Η ΕΠΙΣΦΡΑΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ,ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΥ
Η καταγωγή του και ο βίος του αναφέρονται στο πρώτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, τη Γένεση. Σύμφωνα με αυτό, ο Νώε ήταν γιος του Λάμεχ και εγγονός του Μαθουσάλα (ε΄ 22-32). Ως ο μοναδικός δίκαιος και ευσεβής άνθρωπος της εποχής του, ο Νώε κατασκεύασε με υπόδειξη του Θεού τη γνωστή ως Κιβωτό του Νώε, μέσα στην οποία διασώθηκε από τον κατακλυσμό, που επέφερε ο Θεός για να τιμωρήσει το ανθρώπινο γένος. Μαζί του διασώθηκαν τα μέλη της οικογένειάς του και από ένα ζευγάρι από κάθε είδος ζώου που υπήρχε πάνω στη Γη. Μόλις σταμάτησε ο κατακλυσμός και η κιβωτός του προσάραξε στην κορυφή του όρους Αραράτ, ο Νώε βγήκε και προσέφερε θυσία ευχαριστίας στον Θεό, αφού έχτισε βωμό. Πρόκειται για τον πρώτο βωμό που αναφέρεται στη Βίβλο. Από τους τρεις γιους του Νώε, τον Σημ, τον Χαμ και τον Ιάφεθ κατάγονται σύμφωνα με τη Βίβλο όλοι οι σημερινοί λαοί της Γης: Από τον Σημ κατάγονται οι σημ-ίτες (Άραβες, Εβραίοι, κλπ.), από τον Ιάφεθ οι Ινδοευρωπαίοι («Άριοι») και από τον Χαμ οι μαύροι κάτοικοι της Αφρικής.
